ur.1956
literatura faktu I beletrystyka
Jerzy Buczyński przez 27 lat pracował pod ziemią jako górnik dołowy w kopalniach „Marcel” i „Pniówek”. Po przejściu na emeryturę – jak sam mówi – zamienił kilof na pióro, rozpoczynając swoje „szychty literackie”. Zainteresowania historią, literaturą, folklorem oraz tradycjami śląskimi stały się fundamentem jego dalszej działalności twórczej.
Jest autorem książek poświęconych historii, legendom i obyczajowości Górnego Śląska. Pisząc zarówno po polsku, jak i w języku śląskim, popularyzuje wiedzę o regionie, przybliżając czytelnikom bogaty świat śląskich podań, wierzeń i lokalnych opowieści. W humorystycznych, pełnych ciepła gawędach ukazuje codzienne życie Ślązaków, ich mentalność, język i system wartości. Szczególne miejsce w jego twórczości zajmują legendy, postacie ze śląskiego bestiariusza oraz historie osadzone w realiach regionu. Podejmuje również działalność dokumentacyjną i regionalistyczną, opracowując dzieje rybnickich dzielnic oraz utrwalając pamięć o miejscach i ludziach związanych ze Śląskiem. Poza działalnością artystyczną pasjonują go sport oraz turystyka rowerowa.
Należy do Grupy Artystycznej „Konar”, w której próbuje swoich sił w rysunku satyrycznym i grafice ilustratorskiej, poszerzając własne horyzonty twórcze. Był również członkiem Raciborskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury, Radlińskiego Towarzystwa Kulturalnego oraz rydułtowskiej Grupy Poetyckiej „Zwrotka”. Aktywnie uczestniczy w spotkaniach autorskich, targach książki i wydarzeniach promujących czytelnictwo oraz kulturę Śląska, spotykając się z czytelnikami i popularyzując regionalne dziedzictwo.
W swoim dorobku posiada liczne publikacje, m.in. „Skarbnik, zmory, utopce i upiory” (2005), „Godulowa saga” (2012), „Hultajska dwójka. Eliasz i Pistulka” (2013), „Pokolenia w czerni” (2016), „Z czarnej ziemi” (2017), „Bojdy ślónskie”, „Czaszka wilkołaka” (2017), „Przygody detektywa Herloka” (2019), „Pocałunek panny wodnej” (2021) oraz „Czarne wrota” (2023). W swojej twórczości literackiej swobodnie porusza się pomiędzy różnymi gatunkami – od fantasy, science fiction, horroru, kryminału, sensacji i thrillera, po literaturę piękną, powieść historyczną, biografię, autobiografię, pamiętnik, publicystykę literacką i eseje. Szczególne miejsce zajmują jednak baśnie, legendy i podania, dzięki którym popularyzuje śląską historię, język i folklor. Napisana w języku śląskim książka „Bojdy ślónskie” znalazła się w wykazie utworów uzasadniających wpisanie języka śląskiego na listę języków świata prowadzoną wspólnie przez ISO, SIL i Bibliotekę Kongresu Stanów Zjednoczonych. Za swoją działalność został uhonorowany Nagrodą Starostwa Powiatowego w Wodzisławiu Śląskim za Twórczość Literacką i Publicystyczną.
Mieszka w Radlinie i pozostaje aktywnym propagatorem kultury Śląska. Poprzez swoje książki, ilustracje i działalność społeczną ocala od zapomnienia lokalne historie, język oraz tradycje, pokazując, że pamięć o „małej ojczyźnie” może być żywa, inspirująca i przekazywana kolejnym pokoleniom.